چنانچه ميفرمايد : وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً بنى اسرائيل آيه 13 و 14 . [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 11 ] وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ ( 11 ) كشط را تفسير كردند بزوال و بكشف و بقلع مثل اينكه طاق عمارت و سقف آن خراب مىشود ميگويند كشطت و بزوال و تمام قريب المعنى است يعنى آسمان خراب مىشود چون بمنزلهء سقط است بر اهل زمين و از جاى خود كنده مىشود كه قلع ميگويند ، و پاره مىشود كه كشف ميگويند كه ما وراء آن كه عرش باشد ديده مىشود و در آيه شريفه ميفرمايد : يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ انبياء آيه 104 . و در آيه شريفه ميفرمايد : إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ انشقاق آيه 1 . و نيز ميفرمايد : إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ انفطار آيه 1 ، و تمام دلالت دارد بر اينكه آسمانها به اين حالت باقى نميماند از هم متلاشى مىشود و از اين صورت ميافتد . [ سوره التكوير ( 81 ) : آيه 12 ] وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ( 12 ) سعّرت بمعنى برافروختگى است و شعله مىزند ، جحيم همان جهنم است كه مملو از آتش است و از قعر جهنم مثل فواره آتش بيرون ميآيد تا از طبقه اولى هم بالا مىزند كه دارد اين آتش اهل جهنم را بالا مياندازد كه ميگويند از آتش بيرون مىآييم ملائكه عذاب عمود بر فرق آنها ميزنند فرو ميروند تا قعر جهيم باز آتش آنها را بالا مياندازد و هكذا دائما در اين سير هستند از قعر به بالا از بالا بقعر كه مفاد آيه شريفه است : يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ مائده آيه 37 ، و آيه شريفه : وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ سجده آيهء 20 ، و بر طبق مذهب شيعه از همان زمان كه خداوند جهنم را آفريد اين نحو آفريد و فعلا هم همين نحو است خلافا لكسانى كه ميگويند : روز قيامت چنين مىشود و اگر كسى ايمانش بمقام عين اليقين رسيده باشد در همين دنيا مشاهده مىكند مثل زيد بن حارثه كه خدمت پيغمبر عرض كرد .